این روزها
این روزها بازار زدن حرفهای فلسفی و ناب همچون قدرت داشتن انسان برای خلق کردن داغ شده حتی داغتر از جگر مادر شهید مه ابادی.
منت گذاشتن آن هم به سر رهبری نظام غوغایی شده در این گیرودار سیاست.
ائتلاف چب و راست و منافق ومعاند کار را به آنجا رسانده که حتی در مجالس ختم هم خوش و بش و بده بستان سیاسی معقول جلوه می کند و بعضی از فرماندهان زمان جنگ برای عقب نماندن از غافله ی فرماندهی دنیا ، حاضر به ائتلاف با نواندگان دشمن که حالا در داخل در غالب دوست عرض اندام می کنند شده اند.
وصیت حضرت علی به امام حسن مصداق عینی یافته که مبادا غیر مسلمان در عمل به قرآن و دین ازتو پیشی گیرد و ابراهیم جعفری رئیس جمهور سابق عراق که شاید......
از رهبرمان به امام خامنه ای نام می برند و عده ای در داخل حتی به این عمار ایشان وقعی ننهادند.
عده ای برای یافتن سرپناه مجبور به افشای جانباز اعصاب و روان خود میشوند و عده ای برای خوردن ستنی طلا جنجال به پا میکنند.
3000 هزار میلیارد پول بیت المالمان پایمال شده وو بالاتر از آن بسیاری از جوانانمان در داخل مجروح جنگ نرم دشمن شده اند و رئیس جمهور مردمیان دم از عدم نظامی کردن فرهنگ می زند.
سفارت اسرائیل درمصر تسخیر میشود و همه متفق القول ان را به تاسی از تسخیر لانه جاسوسی امریکا درایران که به تعبیر امامان همان انقلاب دوم ، میدانند و عده ای کماکان آن را بیداری انسانی می دانند و از خطای رهبر دم می زنند.
گویا سنت الهی تعطیل بردار نیست که علی همیشه مظلوم است و باید فردی همچون برهان ئیلدیز این سنت را تاکید کند :
"به غیر از ایرانیها، همه از ایشان به نام «امام خامنهای» نام میبردند و تعجب میکنیم که چرا این نام را از طرف ایرانیها نمیشنویم؟!
ساقی اسماعیلی